Het ontstaan van de sport

Sloeproeien is als sport al vele jaren een bekend fenomeen bij Zeevaart- en Visserijscholen. In het Scheveningse Verversingskanaal waren de sloeproeiwedstrijden in de 60-er jaren al een jaarlijks terugkerend evenement. De 'landelijke' doorbraak vond zijn oorsprong in 1975. Op zaterdag 21 juni van dat jaar werd in het kader van de manifestatie "100 jaar Hogere Zeevaartschool Willem Barentsz" de 1e oversteek van Harlingen naar Terschelling geroeid door 2 roeisloepen. Roeisloepen zijn veelal originele (en vaak schitterend gerestaureerde) reddingsloepen, Whalers of opleidingsloepen. Sinds die tijd is deze unieke sport geweldig populair geworden in Nederland. De roeiteams bestonden in de beginjaren vooral uit studententeams van de diverse zeevaartscholen, echter naarmate de populariteit van deze sport groeide ontstonden er steeds meer verenigingen en roeiteams zonder "nautische" achtergrond. Inmiddels zijn er zo'n 200 roeiteams in Nederland, en worden er jaarlijks vele races georganiseerd.

Het ontstaan van de kromhoutwhalers

De Kromhout-Whaler is een oorspronkelijk ontwerp van de Hoofdingenieur Der Marine te Hellevoetsluis uit 1882, en werd onder andere uitgevoerd als reddingsboot voor ramschip "De Buffel". De afmetingen van de sloep zijn 8,60 x 1,78 x 0,60 meter. De sloep wordt heden ten dage vervaardigd uit 10 mm A-kwaliteit occumé hechthout en afgewerkt met een epoxy-systeem.

De eerste Kromhout Whaler werd in 1991 gebouwd en heeft zich in meerdere opzichten bewezen; met name op het terrein van (roei)snelheid en zeewaardigheid beschikt de sloep over uitstekende eigenschappen.

Inmiddels varen er ruim 20 van deze sloepen rond. Genoeg voor een 'eigen' klassement, de Kromhout-Whaler Competitie. 

Het ontstaan van de kuikensloepen

Het verhaal van de polyester 8-persoons roeisloep die bekend is geworden als de Kuikensloep, begint op Terschelling. Kees Kuiken wordt in 1989 docent aan de hogere zeevaartschool Willem Barents, en maakt daar een ontwerp voor een 8 meter 20 lange sloep die speciaal voor het roeien op de Waddenzee is bestemd. Na bestudering van de whaler Ben Wyvis zet hij de maten voor de nieuwe sloep op papier en bouwt de plug van red cedar, om daarmee een productiemal te maken. Kees heeft daarvoor al veel ervaring opgedaan met het verwerken van polyester toen hij in Australië werkte. Na terugkomst in Nederland zette hij een bedrijf op in Harlingen, dat zich specialiseerde in polyester botenbouw.

De eerste sloep Cornelis Douwes wordt met hulp van een aantal zeevaartschoolstudenten gebouwd. Door de inbouw van een dubbele bodem en twee luchtkasten is de veiligheid op open water gegarandeerd. Na de proefvaart blijkt het ontwerp goed te voldoen, en de studenten willen graag een tweede sloep bouwen. Door de goede resultaten bij wedstrijden worden er daarna sloepen in opdracht gebouwd voor andere teams. West-Arvada, Last of Titanic, Evert Deddes, Egbert Wagenborg, Anthony van Hoboken, Wapstroom, Vliestroom, Tante Agaath en In de Olie zijn allemaal sloepen van de eerste drie jaar na de CD. In de uitslagen van de HT staan deze sloepen jaar in jaar uit vermeld. Als Kees Kuiken naar Australië emigreert, stopt echter de productie van sloepen en de mal wordt afgedankt.

Totdat na jaren een man uit Reeuwijk op Terschelling de mal in een weiland ziet liggen. Hij besluit de mal te kopen, om er motorsloepen mee te gaan bouwen. Om klanten te vinden zet hij in 2002 een klein wekkertje in een watersportkrant. En heel toevallig zien de roeiers van de Deep Blue (B2, heette daarvoor Bison)) uit Zwartsluis deze advertentie. Zij zijn op zoek naar een nieuwe sloep als hun geleende sloep wordt teruggevorderd, en besluiten de mal te huren om twee rompen te maken. Dit worden de Salland en de Voorganck, beide gebouwd in 2003. Het binnenwerk van de sloepen wordt door de jachtbouwers opnieuw ontworpen, omdat er geen gegevens zijn van de vroegere bouwmethode. Na de wisseling van de HT organisatie in 2000 is het helaas niet meer mogelijk om deze nieuwe sloepen onder het HT register te registreren, de oudere Kuikens mogen nog wel meedoen. Maar in de jaren na de doorstart van de bouw worden er nog 7 nieuwe Kuikens gebouwd. De Van de Putte, Mumbo Jumbo, Bergenvaarder en Schonenvaarder, Red Pepper en Branie komen in de vaart. Dit voorjaar wordt Kuikensloep nr. 19 gesleept, de Visbyvaarder uit Deventer. De originele mal wordt nog steeds gebruikt, en de productie vindt plaats in Deventer bij Roeisloepen.nl. Na de Kromhout Whalerklasse is de Kuikensloep de grootste eenheidsklasse bij het Nederlandse sloeproeien. Nu het voortbestaan van dit type sloep is gegarandeerd, zou de Kuikensloep door kunnen groeien tot een eigen klasse met haar eigen competitie. De nieuwe wedstrijd Vechten op de Vecht is een aanzet hiertoe, maar ook bij de Zwarte Waterrace wordt al jaren gestreden voor het Kuikenklassement.